Εικόνα ΤΙ ΘΑ ΛΕΓΑΤΕ ΓΙΑ ΛΙΓΗ ΟΥΤΟΠΙΑ…

Πολλοί πιστεύουν ότι η λέξη ουτοπία εκφράζει το απραγματοποίητο.Ο Εντουάρντο Γκαλεάνο όμως έχει διαφορετική γνώμη για το θέμα πιστεύοντας πώς όσο πιο κοντά φθάνει κανείς να κατακτήσει την ουτοπία τόσο εκείνη εξαφανίζεται από τον ορίζοντα, με τον άνθρωπο να την κυνηγά ως το τέλος. Διότι όσο κοντύτερα πλησιάσει τόσο πιο ευτυχισμένος είναι, σ’ενα αδιάκοπο κι αέναο παιχνίδι με την ευτυχία.

Γράφει ο Ηοmo Mamunius

Η ετυμολογία της λέξης ουτοπία αναλύεται σε δύο μέρη (ού+τόπος)και σημαίνει μή τόπος, εκεί δηλαδή όπου δεν υπάρχει τίποτα. Με το παρόν άρθρο θα προσπαθήσουμε με την πολύτιμη συμβολή, φαντασία και οξυδέρκεια του ουρουγουανού συγγραφέα Εντουάρντο Γκαλεάνο να αναδείξουμε τις πτυχές και τις διαστάσεις της έννοιας ουτοπία έτσι όπως ίσως την έχουμε όλοι (περισσότερο ή λιγότερο)» αναπλάσει» και »αναπαραστήσει» νοητά σ’ένα κόσμο που θα βρίσκει εφαρμογή. Παραθέτουμε λοιπόν το κείμενο του Εδουάρδο Γκαλεάνο όπως το απέδωσε ο συγγραφέας σε τηλεοπτική εκπομπή της καταλανικής τηλεόρασης:

»Τι θα λέγατε αν βρισκόμασταν σε ντελίριο για μια στιγμή? Τι θα λέγατε αν καρφώσουμε την ματιά μας πιο πέρα από την αισχρότητα? Για να στοχαστούμε έναν διαφορετικό πιθανό κόσμο? Ο αέρας θα είναι καθαρός απ’ όλο το δηλητήριο που δεν θα προέρχεται από τους ανθρώπινους φόβους και τα ανθρώπινα πάθη. Στους δρόμους τα αυτοκίνητα θα συνθλίβονται από τους σκύλους.»

»Ο κόσμος δεν θα (καθ)οδηγείται από το αυτοκίνητο ούτε θα προγραμματίζεται από υπολογιστή. Δεν θα» αγοράζεται» στα σουπερμάρκετ ούτε θα βλέπεται στην τηλεόραση. Η τηλεόραση θα πάψει να είναι το πιο σημαντικό μέλος στην οικογένεια, και θα της φερόμαστε όπως στο σίδερο ή το πλυντήριο ρούχων. Στους ποινικούς κώδικες θα ενσωματωθεί το παράπτωμα της βλακείας που διαπράττουν αυτοί που ζούν για να έχουν ή για να κερδίζουν, αντί να ζούν μονάχα για να ζούν.»

Όπως τραγουδάει το πουλί χωρίς να ξέρει ότι τραγουδάει ,ή όπως παίζει ένα παιδί δίχως να ξέρει ότι παίζει. Σε καμία χώρα δεν θα πηγαίνουν φυλακή τα παλικάρια που αρνούνται να εκπληρώσουν την στρατιωτική θητεία, αλλά θα την εκπληρώνουν όσοι θέλουν .Κανείς δεν θα ζεί για να δουλεύει αλλά όλοι θα δουλεύουμε για να ζούμε. Οι οικονομολόγοι δεν θα ονομάζουν βιοτικό επίπεδο, το επίπεδο κατανάλωσης, ούτε θα ονομάζουν ποιότητα ζωής την ποσότητα των πραγμάτων»

»Οι μάγειροι δεν θα πιστεύουν οτι στους αστακούς αρέσει πολύ να τους βράζουν ζωντανούς. Οι ιστοριογράφοι δεν θα πιστεύουν ότι στις χώρες αρέσει να εισβάλλουν σ’ αυτές. Οι πολιτικοί δεν θα πιστεύουν οτι στους φτωχούς αρέσει να τρώνε υποσχέσεις. Η μεγαλοπρέπεια θα σταματήσει να θεωρείται οτι είναι μια αρετή. Κανείς μα κανείς δεν παίρνει σοβαρά κανένα που δεν είναι ικανός να αυτοσαρκάζεται.»

»Ο θάνατος και το χρήμα θα χάσουν τις μαγικές τους δυνάμεις, και ούτε λόγω θανάτου ούτε λόγω περιουσίας ο παλιάνθρωπος θα μετασχηματιστεί σε ενάρετο καβαλιέρο. Το φαγητό δεν θα είναι εμπόρευμα ούτε η επικοινωνία επιχείρηση, γιατί το φαγητό και η επικοινωνία είναι ανθρώπινα δικαιώματα. Κανείς δεν θα πεθαίνει επειδή κανείς δεν θα σκάει από το φαγητό. Στα παιδιά του δρόμου δεν θα συμπεριφερόμαστε σαν να είναι σκουπίδια ,γιατί δεν θα υπάρχουν παιδιά του δρόμου .Στα πλούσια παιδιά δεν θα συμπεριφερόμαστε σαν είναι χρήμα, γιατί δεν θα υπάρχουν πλούσια παιδιά.»

»Η εκπαίδευση δεν θα αποτελεί προνόμιο όσων μπορούν να την πληρώσουν και η αστυνομία δεν θα είναι κατάρα όσων μπορούν να την αγοράσουν. Η δικαιοσύνη και η ελευθερία αδερφές σιαμαίες ,καταδικασμένες να ζούν χώρια θα ξαναενωθούν καλά ενωμένες, πλάτη με πλάτη .Στην αργεντινή οι »τρελές» τις πλατείας του Μαϊου(μητέρες εξαφανισμένων παιδιών που διαδηλώνουν για την εξαφανισή τους στην πλατεία του Μαϊου του Μπουένος Αϊρες),θα είναι παράδειγμα ψυχικής υγείας ,διότι αυτές αρνήθηκαν να ξεχάσουν, στους καιρούς της υποχρεωτικής αμνησίας.

Η αγία μητέρα εκκλησία θα διορθώσει κάποια λάθη των νόμων του Μωυσή, και η έκτη εντολή θα διατάζει να» γιορτάζει» το σώμα. Η εκκλησία επίσης θα υπαγορεύει άλλη εντολή που θα ξεχαστεί από τους θεούς: Να αγαπάς την φύση της οποίας αποτελείς μέρος.»
»θα είναι αναδασωμένες οι έρημοι του κόσμου κι οι έρημοι της ψυχής. Οι απελπισμένοι θα γίνουν αισιόδοξοι κι οι χαμένοι θα βρεθούν, γιατί απελπίστηκαν από τόση αναμονή και χάθηκαν από τόσο ψάξιμο. Θα είμαστε συμπατριώτες και σύγχρονοι ,απ’ όλους που έχουν επιθυμία για ομορφιά και επιθυμία για δικαιοσύνη.

Γι’ αυτούς που έχουν γεννηθεί, όποτε κι αν γεννήθηκαν, κι έχουν ζήσει όπου κι αν έχουν ζήσει, χωρίς να έχουν σημασία ούτε τα σύνορα του χάρτη ούτε τα σύνορα του χρόνου. Θα είμαστε ατελείς γιατί η τελειότητα θα συνεχίσει να είναι το βαρετό προνόμιο των θεών.»
ΟΜΩΣ Σ’ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΓΑΜ…ΝΟ ΚΑΙ ΚΑΚΟΦΤΙΑΓΜΕΝΟ ΚΟΣΜΟ ΘΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΙΚΑΝΟΙ ΝΑ ΖΟΥΜΕ ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ ΣΑΝ ΝΑ ΗΤΑΝ Η ΠΡΩΤΗ ΚΑΙ ΚΑΘΕ ΝΥΧΤΑ ΣΑΝ ΝΑ ΗΤΑΝ Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ

Πηγή:Eduardo Galeano,el derecho al delirio
(http:/ www.youtube.com/results?search_query=el+derecho+de+delirio)

 

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

w

Σύνδεση με %s