TA KΡΙΤΗΡΙΑ ΣΥΓΚΛΙΣΗΣ THΣ ONE ΚΑΙ Η ΓΕΡΜΑΝΙΚΗ ‘’ΣΦΡΑΓΙΔΑ’’

Πόσο αλήθεια τηρήθηκαν τα κριτήρια σύγκλισης της ΟΝΕ αναφορικά με την είσοδο χωρών στο πρόπλασμα της Ευρωζώνης, και στα απόνερα που άφησε η συνθήκη του Μάστριχτ. Ο Homo Mamunius προσπαθεί να απαντήσει στα «καυτά» ερωτήματα, εισερχόμενος στα άδυτα της πρακτικής των δυνατων χωρών οι οποίες ως συνήθως επιβουλεύoνται τις αδύναμες με στόχο να τις εξαθλιώσουν.

Γραφει ο Homo Mamunius

Προσπάθεια δημοσιονομικής σύγκλισης με καπιταλιστικό προσημο

Πρίν την είσοδο στην ΟΝΕ(οικονομική νομισματική ενωση)για χώρες όπως η Ελλάδα και η Ιταλία τα κριτήρια σύγκλισής χωρών με διαφορετικό χρέος ως προς το ΑΕΠ,δημόσια ελλείματα ,συναλλαγματικές ισοτιμίες και πληθωρισμό, καθορίζονταν κατά ένα μεγάλο ποσοστό από την Συνθήκη του Μάαστριχτ.Η κυρίαρχη ‘’φιλοσοφία’’ και πολιτική της συνθήκης που υπογράφηκε σε ολλανδικό έδαφος, χαρακτηριζόταν από την υποτιθέμενη προσπάθεια να συγκλίνουν οι οικονομίες των χωρών του Νότου με τις χώρες του Βορρά.(σήμερα γνωστές ως χώρες του κέντρου και της περιφέρειας της Ευρωζώνης).

Στην πραγματικότητα καθιέρωνε και παγίωνε ένα ασφυκτικό και πνιγηρό πλαίσιο φτωχοποίησης και εξάρτησης των μικρότερων χωρών/οικονομιών από τις μεγαλύτερες διαμέσου της θέσπισης της ελεύθερης διακίνησης κεφαλαίων, εμπορευμάτων και ανθρώπινου εργατικού δυναμικού κατά τέτοιο τρόπο ώστε να μην υπάρχει κρατική παρέμβαση ως προς την ροή κεφαλαίων, από ένα κρατικό ή μη γερμανικό ή γαλλικό μονοπώλιο, που θα επιθυμούσε να επενδύσει σε μια χώρα του Νότου.

Έτσι επιτύγχαναν την πρόσδεση των αδύναμων οικονομιών στο άρμα των ισχυρότερων.Όσο οι χώρες του Νότου παρήγαγαν λιγότερο τόσο πιο πειθήνιες και μη ανταγωνιστικές ήταν.

Τα κριτήρια σύγκλισης που ποτέ δεν εφαρμόστηκαν

Η συνθήκη του Μάαστριχτ ως προπομπός της ΟΝΕ προσδιόριζε αυστηρά κριτήρια δημοσιονομικής σταθερότητας ανάμεσα στις τότε χώρες μέλη. Τα κριτήρια λοιπόν που θέτουν οι Γερμανοί( με το τραπεζικό και βιομηχανικό κεφάλαιο να αποτελούν τους κεντρικούς πυλώνες ανάπτυξης της γερμανικής ατμομηχανής)είναι τα εξής:
Α)Ο πληθωρισμός δεν θα είναι πάνω από 1,5 από το μέσο όρο των τριών χωρών με τον μεγαλύτερο πληθωρισμό

Β)Η υποψήφια προς ένταξη χώρα στην νεοσύστατη ένωση πρέπει να είναι μέλος του μηχανισμού συναλλαγματικών ισοτιμιών και το νομισμά της να μην έχει υποτιμηθεί δύο χρόνια πριν την εισοδό της στην ΟΝΕ.

Γ)Το έλλειμα του προυπολογισμού της κάθε χώρας να μην είναι υψηλότερο του 3%του ΑΕΠ Αν το έλλειμα πλησιάσει αυτό το ποσοστό πρέπει να μειώνεται συνεχώς, ή αν αποκλίνει πρέπεινα συμβαίνει προσωρινά και κατ’εξαίρεση.

Δ)Το δημόσιο χρέος δεν πρέπει να ξεπερνά ετησίως το 60% του ΑΕΠ,ενώ αν το ποσοστό του χρέους σε μια χώρα βρίσκεται πάνω από 60% τότε αυτό πρέπει να μειώνεται και να πλησιάζει σταδιακά το 60%
Δύο ακόμη εξίσου σημαντικοί όροι για τα επόμενα χρόνια, είναι πως δεν επιτρεπόταν τόσο στις εθνικές κεντρικές τράπεζες όσο και στην ευρωπαϊκή κεντρική τράπεζα να χρηματοδοτούν άμεσα ελλείματα κρατικού προυπολογισμού οποιουδήποτε είδους. Ένα εξίσου σημαντικό στοιχείο που πρέπει να επισημάνω είναι ότι η ευρωπαϊκή κοινότητα και τα κράτη μέλη της ΟΝΕ δεν θεωρούνταν καταστατικά υπεύθυνα ως προς τις οικονομικές υποχρεώσεις άλλου μέλους.Για το χρέος της Ελλάδας προς την Γερμανία φερειπείν δεν ευθυνόταν η Ιταλία,η Ισπανία και η Γερμανία που ήταν και η βασική χώρα δανειστής διαμέσου του τραπεζικού γερμανικού συστήματος, αλλά μόνο η Ελλάδα.Μια λογική ακριβή στα πίτουρα και φθηνή στ’αλέυρι, για να το πώ εκλαϊκευμένα.
Οι χώρες που ‘’μαγείρεψαν’’ καλύτερα
Από πληροφορίες και στοιχεία που μάζεψα από το πολύ εμπεριστατωμένο πόνημα του Γιόχαν Βαν Όβερντβελτ(Το τέλος του Ευρώ,μεταίχμιο) έγκριτου οικονομικού συντάκτη και γενικού διευθυντή του κορυφαίου εβδομαδιαίου οικονομικού περιοδικού του Βελγίου Trends,υπάρχουν κάποιες χώρες όπως η Ιταλία ,η Ελλάδα,η Ισπανία και το Βέλγιο που μάλλον είχαν σέφ στο υπουργείο οικονομικών και τις στατιστικές τους αρχές τους και όχι υπουργό οικονομικών και στατιστικολόγους. Αντιγράφω από το βιβλίο:’’Σχεδόν όλες οι χώρες που επεδίωξαν την ενταξή τους στην ΟΝΕ χρησιμοποίησαν στατιστικές αλλοιώσεις και δημιουργική λογιστική.Μερικά από τα τεχνάσματα που εφάρμοσαν ήταν:
1.Δεν κατέγραψαν ορισμένα έξοδα στον προϋπολογισμό τους
2.πούλησαν κρατική περιουσία και καταχώρισαν το ποσό ως έκτακτο έσοδο
3.Υπερεκτίμησαν κατάφωρα τα αναμενόμενα έσοδα από την πάταξη της φοροδιαφυγής και της εισφοροδιαφυγής.
4.Ανακοίνωσαν εξοικονόμηση σε έξοδα που δεν θα εκτελούνταν ποτέ και φορολογικές αυξήσεις που δεν θα εφαρμόζονταν ποτέ
5.Αλλοίωσαν με διάφορους επινοητικούς τρόπους τα στοιχεία του ονομαστικού ΑΕΠ ώστε να φαίνονται μικρότερα τα ελλείματα και το χρέος ως ποσοστά του ΑΕΠ.Διαφοροποίησαν δηλαδή το δηλούμενο από το πραγματικό χρέος.

                 Γερμανία-Γαλλία οργανώνουν το παιχνίδι
Οι χώρες του κέντρου της Ευρωζώνης εκτός των άλλων είναι γνωστές για την προνοητικότητα τους εν ώρα κρίσης, ειδικά όταν είναι να προασπίσουν τις οικονομίες τους πετώντας το μπαλάκι της δημοσιονομικής πειθαρχίας και σταθερότητας σε μια χώρα με μικρότερη οικονομία.Την ίδια στιγμή που οι κατσαρόλες και τα τηγάνια των σεφ- υπουργών οικονομικών έχουν πάρει φωτιά, οι γνωρίζοντες τους κανόνες του παιχνιδιού ολοκληρώνουν όσο καλύτερα μπορούν τις κινήσεις τους στο παρασκήνιο.

Η Γερμανική κυβέρνηση προσπαθεί να παρακάμψει τους κανόνες σύγκλισης εκμεταλλευόμενη τα αποθέματα χρυσού της Bundesbank( Μπούντεσμπανκ),ενώ η γαλλική από την άλλη μεριά προσπαθεί να χρησιμοποιήσει τα κονδύλια του συνταξιοδοτικού ταμείου του γαλλικού κολοσσού τηλεπικοινωνιών France Telecom(Φράνς Τέλεκομ) ώστε να μειώσει τα δημοσιονομικά της ελλείματα.

O μεγάλος… σέφ του ελληνικού εκσυγχρονισμού

Ενα τέχνασμα που επεδίωξε και η κυβέρνηση του βελγίου όπως φυσικά να μην ξεχνάμε πως κάτι ανάλογο έπραξε και ο μεγάλος σέφ του εκσυγχρονισμού Σημίτης,με τις μίζες από εξοπλιστικά προγράμματα, το μεγαλύτερο φιάσκο στην ελληνική ιστορία(σ.σ Ολυμπιακοί Αγώνες) που στήθηκε από εργαλάβους ,για εργολάβους με την τότε κυβέρνηση να μην προλαβαίνει να υπογράφει,-χωρις ποτέ να μελετα- συμβάσεις έργων. Αφού καταλήστεψε κόσμο και κοσμάκη μέσω της φούσκας του χρηματιστηρίου όταν ω,του θαύματος! κάποιοι θησαυρίζουν ενώ τα χρηματιστηριακά γραφεία στην Ελλάδα είναι πιο πολλά από τα περίπτερα και τα πρακτορεία του ΟΠΑΠ.Δεν θα μπορούσα να κλείσω διαφορετικά διότι τα λόγια του τέως υπουργού οικονομικών Τέο Βάϊγκε με καλύπτουν απόλυτα.’’Η νομισματική ένωση φέρει την Γερμανική σφραγίδα’’.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

w

Σύνδεση με %s