Επιστροφή στην Δραχμή: όροι-προυποθέσεις και σημεία κλειδιά

Η λογική της μη συζήτησης για την επιστροφή στο εθνικό νόμισμα από τις ελίτ ντόπιες εξαρτημένες και μη, και τα πρώην συγκυβερνητικά δεκανίκια τους πρέπει να σταματήσει. Να γίνει μια συζήτηση ισοβαρών επιχειρημάτων ανάμεσα στούς και καλά «απελευθερωμένους» νεοφιλελεύθερους και (εμάς τους υπόλοιπους που βιώνουμε το χειρότερο πρόσωπο της κρίσης και αγωνιζόμαστε πλην Χ.Α).Αυτοί προτάσσουν την πατριδοκαπηλία ντύνοντας την με τον μανδύα της σωτηρίας της πατρίδας μέσω της αναγκαίας επιβολής ενός προγράμματος που μόνο λεηλασία στα εργασιακά δικαιώματα, στους δημόσιους φορείς και τα ταμεία, μόνο φτώχεια υπανάπτυξη και λιτότητα έχει επιφέρει. Ο Ηοmo Mamunius «ανοίγει» τον φάκελο «Επιστροφή στην Δραχμή» παρουσιάζοντας σας τους όρους, τις προϋποθέσεις και τα σημεία κλειδιά σε μια ενδεχόμενη μετάβαση.

Toυ Ηοmo Mamunius

Αρκεί να ανατροφοδοτείται μια κοινωνική κρίση μέσω του «λιωσίματος» της χώρας υπό το άχθος των δυσβάσταχτων δανείων, σ’ενα καθεστώς μιζών, καπιταληστρικής «ανάπτυξης» για τους πολλούς με τα γνωστά προνόμια ανομίας για λίγους. Πολύ ευχαρίστως να συζητήσουμε λοιπόν για τον «διαχειριστή» και το παραγωγικό μοντέλο διαχείρισης κι οχι απλά για μετάβαση σ’ενα νόμισμα στο ίδιο οικονομικό και παραγωγικό μοντέλο και περιβάλλον. Να δούμε επιτέλους σ’αυτή την χώρα που ο καθένας αναλώνεται σε θεωρίες πόσα απίδια πιάνει ο σάκος.

Με πιο απλά λόγια, απαιτείται εξειδίκευση του προγράμματος της μετάβασης και της σταθεροποίησης της οικονομίας σ’ένα εθνικό νόμισμα που δεν θα γίνεται πεδίο κερδοσκοπίας, απέναντι στις πιέσεις της χρηματοπιστωτικής αγοράς σ’ ένα διεθνές γεωπολιτικό περιβάλλον διαφορετικών συνθηκών και συσχετισμών, που εκ των πραγμάτων βιώνει μια χώρα εξερχόμενη από την στεγανότητα και τους περιορισμούς μιας νομισματικής Ένωσης. Οι τρείς βασικοί πυλώνες οι οποίοι κρίνουν την «αντοχή» την «ανοχή» και την «πίστη» του ελληνικού λαού ως  προς την εισαγωγή  νέου νομίσματος αφορούν την ισοτιμία(που θα διασφαλίζει τα περιουσιακά στοιχεία και τις καταθέσεις )με το παλιό νόμισμα και την αποφυγή πληθωριστικών πιέσεων που μπορεί να εμφανιστούν, το «στοίχημα» της επανάκτησης της ανταγωνιστικότητας της ελληνικής οικονομίας, και τέλος την δημιουργία, συγκρότηση και εφαρμογή εκείνου του μοντέλου παραγωγικής ανασυγκρότησης που θα ενισχύει την ενεργό ζήτηση μέσω της παραγωγής ανταγωνιστικών εμπορικών προϊόντων μειώνοντας αισθητά την τιμή τους ώστε να καταστούν ελκυστικά, αγοραστικά και εμπορευματικά, απέναντι στα ξένα προϊόντα.

Toυς πυλώνες αυτούς θέτει άλλωστε ως προαπαιτούμενους ο καθηγητής οικονομικών, συγγραφέας και δημοσιογράφος Νίκος Ιγγλέσης, ώστε η Ελλάδα να μεταβεί ομαλά στην Δραχμή και όχι υπό καθεστώς οικονομικής και κοινωνικής ομηρίας, διανθίζοντας τα αρχικά βασικά στάδια ως την οριστική μετάβαση με την κρατικοποίηση της Τράπεζας της Ελλάδας, και την δημιουργία Αναπτυξιακής Τράπεζας στα πρότυπα της παλιάς ΕΤΒΑ.

Ούτως ώστε η συνεχιζόμενη εισαγωγή πολύ μεγάλου μέρους των αγαθών να αντικατασταθεί από την αθρόα εγχώρια παραγωγή προϊόντων που θα ενισχύσουν τα ποσοστά εργασίας σε μια Ελλάδα με 1,8 εκ.ανέργους, πάνω από 3 εκ. φτωχούς και συρρίκνωση του 25% του εισοδήματος των πολιτών της χώρας. Ως προς αυτά τα δεδομένα θα προσπαθήσω να παρουσιάσω τους βασικούς πυλώνες της μετάβασης και επιστροφής στο εθνικό νόμισμα, μέσω της μελέτης που έχει εκπονήσει ως προς την επιστροφή στην Δραχμή, ο καθηγητής οικονομικών, συγγραφέας και δημοσιογράφος Νίκος Ιγγλέσης μέσω του πολύ ενδιαφέροντος βιβλίου του ,Επιστροφή στην Δραχμή, Η απάντηση στην Ευρωκατοχή, Λιβάνης, 2013.

Οι βασικοί πυλώνες που θέτει κατά προτεραιότητα ο Νίκος Ιγγλέσης κατά την μετάβαση στην Δραχμή είναι οι εξής:

 Ως προς την ισοτιμία του νέου νομίσματος:

(α) η εισαγωγή του νέου νομίσματος θα γίνει με ισοτιμία 1 δραχμής προς 1 ευρώ για 3-5 έτη, χωρίς να υπάρξει μετά απαραίτητα κάποια υποτίμηση,

Σχετικά με την ενδεχόμενη φυγή κεφαλαίων στο εξωτερικό:

(β) θα απαγορευθεί η ελεύθερη κίνηση κεφαλαίων (επιβολή ελέγχων) και η εξαγωγή δραχμών στο εξωτερικό, ώστε να μη γίνει το νόμισμα αντικείμενο υποτιμητικής κερδοσκοπίας,

Αναφορικά με την εξασφάλιση των καταθέσεων:

(γ) οι καταθέσεις θα παραμείνουν σε ευρώ και θα αποτελούν καταθέσεις σε συνάλλαγμα, ενώ οι συναλλαγές στο εσωτερικό της χώρας θα γίνονται μόνο σε δραχμές,

Σχετικά με τις πληρωμές ιδιωτών- επιχειρήσεων και την εισαγωγή προϊόντων:

(δ) οι πληρωμές ιδιωτών κι επιχειρήσεων στο εξωτερικό π.χ. για εισαγωγή προϊόντων θα γίνεται σε συνάλλαγμα.

Ως προς την έκδοση του νέου νομίσματος αναφέρονται τα εξής:

(ε) η έκδοση νέου χαρτονομίσματος θα είναι ελεγχόμενη και θα κατευθύνεται μόνο σε παραγωγικές επενδύσεις και όχι σε καταναλωτικές δαπάνες, ώστε να δημιουργούνται πληθωριστικές πιέσεις.

Εκτιμάται πως μέσω αυτών των μέτρων θα αποφευχθεί ένας πρόσκαιρος και μελλοντικός δανεισμός κυρίως λόγω της ρευστότητας που έχει ζωτική ανάγκη η ελληνική οικονομία δίχως να χρειάζεται να καταφεύγει σε συνεχείς δανεισμούς που διαμέσου τόκων και χρεολυσίων ενός χρέους μη βιώσιμου δημιούργησαν μια οικονομία νεκροταφείου κατά τα τελευταία πέντε χρόνια που καθήλωσαν στο ναδίρ την ελληνική οικονομία, βυθίζοντας στην φτώχεια και την απαξία τον ελληνικό λαό.

Η διακεκαυμένη ζώνη της μετάβασης

Φυσικά μια μετάβαση σε ένα εθνικό νόμισμα για μια χώρα που είχε συνηθίσει να βρίσκεται σε ένα «in vitro» περιβάλλον μιας νομισματικής Ένωσης που διακρίνεται σε ισχυρές και ανίσχυρες χώρες μόνο εύκολη δεν θα είναι καθώς η παράλληλη κυκλοφορία ευρώ και δραχμής το πρώτο διάστημα είναι πιθανό να δημιουργήσει «μαύρη αγορά», διότι οι έχοντες ευρώ σε..αφθονία θα προτιμήσουν να συναλλάσσονται με αυτά προκαλώντας μια «άνιση» ανταγωνιστικότητα ως προς τις τιμές, κάτι που θα ευνοεί αυτούς που θα κατέχουν μεγάλες καταθέσεις σε ευρώ.

Τα σημεία «κλειδιά» της επανόδου στην δραχμή

Η κυβέρνηση σε αυτή την περίπτωση θα πρέπει να πατάξει την μαύρη αγορά τιμωρώντας παραδειγματικά εκείνους που θα ήθελαν να «παίξουν» τα δικά τους παιχνίδια κερδοσκοπίας με το νέο νόμισμα τόσο εγχώρια όσο και εκτός.

Αναφορικά με τις οικονομικές απώλειες που είναι πιθανόν να προκύψουν λόγω της μη προσέλκυσης επενδύσεων, χρειάζεται να τονιστεί πως σε μια Ελλάδα με μεγαλύτερους σε βάθος χρόνου μισθούς, μεγαλύτερη αγοραστική και καταναλωτική δυνατότητα η οποία θα προέλθει σταδιακά από την τόνωση της εγχώριας παραγωγής που θα κάνει ανταγωνιστική διεθνώς την ελληνική οικονομία μάλλον πιο πιθανή θεωρείται η προσέλκυση επενδυτών ειδικά αν αναλογιστούμε πως η «βαριά βιομηχανια» της χώρας, ο τουρισμός θα κινείται σε μεγάλο βαθμό από προϊόντα και υπηρεσίες που θα παράγονται στην ίδια την χώρα.Αν προσθέσουμε και τις μοναδικά ευνοϊκες καιρικές συνθήκες, και τον πολιτισμικό και ιστορικό πλούτο που έχει την τύχη να απολαμβάνει η χώρα, γίνεται εύκολα αντιληπτό ότι πολλοί θα σπεύσουν να «ξαναθυμηθούν» την πάλαι ποτέ τουριστική και ναυτιλιακή δύναμη της χώρας.

Επιβάλλεται πλήρης αναδιοργάνωση αγροτικού και βιομηχανικού τομέα

Αν συμπεριλάβουμε στα παραπάνω έναν αναδιοργανωμένο και υγιή πρωτογενή και δευτερογενή τομέα, το πάζλ της πρώτης φάσης της νομισματικής και κατ’ επέκταση οικονομικής επάρκειας της Ελλάδας έχει σχεδόν συμπληρωθεί. Εξαρτάται φυσικά από την κυβέρνηση και το ιδεολογικό και πολιτικό πρόσημο που αυτή θα φέρει, παίρνοντας την απόφαση για επιστροφή στο εθνικό νόμισμα, ώστε να μην αυξηθεί το χάσμα ανάμεσα στην εργατική και την αστική τάξη, ποιο θα είναι το χρέος του κρατους που θα πρέπει να διαγραφεί και τι  θα συμβαίνει με το εξωτερικό εμπορικό ισοζύγιο(δαπάνες-εισπράξεις ως προς τις εισαγωγές-εξαγωγές).

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s