H Tετάρτη της «δεδηλωμένης» μια ακόμη δοκιμασία για την «μνημονιακή» Αριστερά

Δεν μπορώ να γνωρίζω αν ο ΣΥΡΙΖΑ ειδικά με τον τρόπο που έχουν διαμορφωθεί οι λεπτές «δημοκρατικές» ισορροπίες στο εσωτερικό του θα ήταν σήμερα ικανός να εφαρμόσει το νέο Μνημόνιο,την εφαρμογή του οποίου ακόμη κι ο πρωθυπουργός θεωρεί ανέφικτη, με «ανακουφιστικό» και λαϊκό πρόσημο.

Γράφει ο ΗοmoMamunius

Αυτό σημαίνει, -όσο και να θέλουν από το κυβερνών κόμμα να ανασχέσουν την κακή για το λαό συμφωνία σύμφωνα με τα λεγόμενα σήμερα του Νίκου Παππά στην Εφημερίδα των συντακτών-, πως εν πολλοις, όλα θα κριθούν στην ψήφιση των νέων προαπαιτούμενων μέτρων την προσεχή Τετάρτη.Το επόμενο «επεισόδιο» λοιπόν που θα καταδείξει την ανοχή και την αντοχή μιας εκ των έσω «κατακερματισμένης» κοινοβουλευτικής ομάδας και κυβέρνησης, θα παιχθεί έτι μια φορά στα έδρανα της Βουλής.

Όσον αφορά την ενδεχομενικότητα ενός υπαρκτού, συγκεκριμένου, και άρρηκτα συνδεδεμένου με την προστασία των λαϊκών συμφερόντων σχεδίου εξόδου από την Ευρωζώνη, πληθαίνουν οι εντός του ΣΥΡΙΖΑ φωνές που ζητούν την «ενεργοποιησή» του ακόμη και τώρα. Ούτως ή άλλως βάζοντας τα κάτω και μετρώντας ανάλογα τις απώλειες που απορρέουν από την επιλογή των δύο δρόμων, αυτός που οδηγεί εκτός Ευρώ και πιθανότατα εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης κοστίζει περισσότερο μόνο ως πρός την μετάβαση στην νέα νομισματική πραγματικότητα, της οποίας η παγίωση για την ελληνική κοινωνία διαρκεί μόλις μερικούς μήνες.

Συνεπώς ούτε η μετάβαση στο εθνικό νόμισμα χαρακτηρίζεται ως βεβαρημένου κόστους αναλογικά με την παραμονή της χώρας σε καθεστώς μνημονίων που επιβάλλουν οι δανειστες, ενώ στο τέλος του τριετούς προγράμματος το ήδη «χτυπημένο» μικρομεσαίο κοινωνικό εισόδημα θα συρρικνωθεί ακόμη τέσσερις μόνάδες άπ’ οτι σήμερα.

Το γεωπολιτικό τοπίο ως πρός τις νέες προοδευτικές δυνάμεις που είναι πιθανό να ξεπηδήσουν από τις «στάχτες» της Ευρώπης του Νότου όπως οι Podemos και το Μπλόκο της Πορτογαλίας, δεν καθίστανται ικανές να τραβήξουν το κολλημένο στην «λάσπη» «ευρωπαϊκό κάρο», δεδομένης της γερμανικής ηγεμονίας σε οικονομικό και πολιτικό επίπεδο σε όλη την ευρωπαϊκή σφαίρα.Επίσης η «επιρροή’ του Αμερικάνικου παράγοντα ώς προς την άσκηση πίεσης με «φόντο» τα χρέη των ευρωπαϊκών χωρών που μεταφράζονται σε ομόλογα τραπεζών που κατέχουν οι αγορές,διαδραματίζει πάντα εξέχοντα ρόλο ως πρός την κατεύθυνση της Ευρωπαϊκής πολιτικής με την Γερμανία στον ρόλο της ηγέτιδας δύναμης.

Το επομενο διάστημα θα δοκιμαστεί όσο ποτέ άλλοτε. η αντοχή του σαθρού οικοδομήματος της Ευρωζώνης με την πιθανότητα να διαρραγεί να είναι άκρως υπαρκτή, λόγω των χρόνιων δυσμενών συσχετισμών για τις μικρότερες χώρες που εδράζονται στις γνωστές οικονομικες και μη εγγενείς αντιφάσεις, που κατατείνουν περισσότερο στην Ευρωπαϊκή Ένωση του ολοκληρωτισμού παρά σε εκείνη της ισότιμης ομοσπονδιοποίησης.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

w

Σύνδεση με %s