Συμπληρώνονται 42 χρόνια από τον θάνατο του αδάμαστου Πάμπλο Νερούδα

42 χρόνια συμπληρώνονται σήμερα από το θάνατο ενός σπουδαίου εργάτη της ποιητικής τέχνης,του Πάμπλο Νερούδα η οποία μπορεί να μην χαρακτηρίζεται από την συνήθη υλική υπεραξία όμως εμπνέει, διαπερνά και διαποτίζει τις λαϊκές μάζες με εκείνα τα πνευματικά εφόδια που οπλίζουν την θέληση και ατσαλώνουν την συνείδηση.

Γράφει ο HomoMamunius

Ο, τι και να γράψει κανείς για τον βίο και την πολιτεία του Πάμπλο Νερούδα φαίνεται λειψό, λίγο και κινδυνεύει υποσυνείδητα τις περισσότερες φορές να εισέλθει σε ατραπούς οι οποίες με την ορμή, την αυταπάρνηση και την αγνότητα της ποίησης κινδυνεύουν να μικρύνουν αισθητά προϊόντως του χρόνου.

Ο Πάμπλο Νερούδα ανήκε σε εκείνη την γενιά των πνευματικών ανθρώπων που το έργο τους ταυτίζεται απόλυτα με την θέαση και την κοσμοαντίληψη που τους χαρακτηρίζει.Ο Χιλιανός ποιητής Πάμπλο Νερούδα ήταν κομμουνιστής και δεν το έκρυψε ποτέ. Όσο κι αν το κοινωνικό και πολιτικό status quo τον δίωκε πιέζοντας τον ώστε να αναγκάστει να αναθεωρήσει ριζικά τα πιστεύω του.

«Ποίηση και πάλη των τάξεων, οι στίχοι μου» είχε πει ο χιλιανός ποιητής στο συνέδριο της Ειρήνης στο Μεξικό. «Οι στίχοι μου δεν θέλουν να υποταχτούν στο αποκαρδιωτικό δράμα ενός κόσμου σε παρακμή, ούτε και στην αφηρημένη και βασανιστική λατρεία για προσκύνηση για οτι δεν σημαίνει πια τίποτα το ζωντανό»

Όταν ο χιλιανός λαός αψήφησε το καθεστώς «συνοδεύοντας» τον ποιητή του

Ο χιλιανός λαός παρά τις απίστευτες και εξοντωτικές διώξεις που είχε υποστεί από το καθεστώς του Πινοσέτ, στις 6 Σεπτέμβρη του 1973 τίμησε τον λαϊκό ποιητή στο στάδιο του Σαντιάγο. Η δικτατορική κυβέρνηση ήθελε να μην πάρει δημόσια έκταση και διάσταση η κηδεία του, όμως ο ανυπόταχτος και περήφανος λαός της Χιλής τον συνόδευσε ως την τελευταία του κατοικία τραγουδώντας την Διεθνή και τον ύμνο της Unidad Popular.Eκπληρώνοντας έτσι το όνειρο του Νερούδα που ήθελε να τραγουδά πάντα με τους εργάτες.Η κηδεία του Νερούδα απετέλεσε την πρώτη πράξη αντίστασης ενάντια στο νεο συσταθέν καθεστώς του Πινοσέτ ο οποίος με την αμέριστη συμπαράσταση των ΗΠΑ και της ΣΙΑ είχε μόλις ανατρέψει την κυβέρνηση της λαϊκής ενότητας του Αλιέντε.Η κυβέρνηση κρατά 1.041 μέρες με τον Χιλιανό ηγέτη της Αριστεράς να πεθαίνει υπερασπιζόμενος το προεδρικό μέγαρο, και τον Νερούδα να τον ακολουθεί μη μπορώντας να αντέξει την νέα τάξη πραγμάτων.

Η συνάντηση με την Λατινοαμερικάνα Νομπελίστα, η πατρική απαγόρευση, τα πρώτα ποιήματα και ο Τσέχος ποιητής.

Βλέπετε ένιωσε στο πετσί του απο νωρίς την αδικία όντας γιός  σιδηροδρομικού.Γεννήθηκε στο Περάλ στις 12/7/1904.Στο Γυμνάσιο ο Νερούδα είχε την τύχη και την χαρά να συναντήσει την  καθηγήτρια Γκαπριέλα Μιστράλ η οποία είχε λάβει το Νόμπελ Λογοτεχνίας ούσα η πρώτη Λατινοαμερικάνα που καταφέρνει παρόμοιο επίτευγμα.Ο Νερούδα μυείται στην κλασσική ρώσικη λογοτεχνία και μάλιστα ως μαθητής δημοσιεύει τα πρώτα του ποιήματα σε εφημερίδες και περιοδικά με διάφορα ψευδώνυμα επειδή ο πατέρας του, του το απαγορεύει.Το οξύμωρο και περίεργο της ιστορίας του Νερούδα έχει να κάνει με την υιοθέτηση του επιθέτου που τον έκανε παγκοσμίως διάσημο. Το πραγματικό πλήρες όνομα του χιλιανού ποιητή ήταν Νεφτάλι Ρικάρντο Ρέγιες, με το επίθετο Νερούδα να ανήκει στον Τσέχο ποιητή της εποχής Γιάν Νερούντα.

Η είσοδος στο διπλωματικό σώμα και ο αγώνας ενάντια στο φασιστικό καθεστώς

Το 1927 εισέρχεται στο διπλωματικό Σώμα. Από το 1934-1937 είναι διπλωμάτης στην Ισπανία.Γίνεται αναπόσπαστο μέρος και κομμάτο της μάχης στο πλευρό των Ισπανών ανταρτών. «Ο κόσμος άλλαξε κι έχει αλλάξει και η ποίησή μου»,αναφέρει κάπου. Το 1937 ολοκληρώνει την ποιητική συλλογή «Ισπανία στην καρδιά». Το 1942 και το 1943 γράφει δυο «Τραγούδια αγάπης για το Στάλινγκραντ».

Η επιστροφή στα πάτρια και η «στράτευση» του μέσα από το Κομμουνιστικό Κόμμα Χιλής

Το 1943 επιστρέφει όπου τίποτα δεν έχει αλλάξει όπως ο ίδιος παρατηρεί.»Στα τέλη του 1943 ξαναγύρισα στο Σαντιάγο. Εγκαταστάθηκα στο σπίτι που απόκτησα με το σύστημα των δόσεων. Η χώρα μου δεν είχε αλλάξει: Τρομερή φτώχεια στις περιοχές των μεταλλείων και η κομψή κοινωνία που γέμιζε το Κάντρι Κλαμπ. Επρεπε ν’ αποφασίσω. Η απόφασή μου μού στοίχισε καταδιώξεις και στιγμές εκρηκτικές».Αυτό που αποφάσισε αφορούσε την ένταξη του στο παράνομο Κομμουνιστικό Κόμμα Χιλής στις 15/7/1945, στο οποίο εκτέλεσε χρέη γερουσιαστή.

Το 1950 γίνεται μέλος του Παγκόσμιου Συμβουλίου Ειρήνης, ενώ επισκέπτεται συχνά την Σοβιετική Ένωση, καταγράφοντας τα βιώματα και τις εμπειρίες αυτής της περιόδου στο λυρικό ημερολόγιο που τιτλοφορείται «Τα Αμπέλια και ο Άνεμος»Την ίδια περίοδο έχει την ευκαιρία να γνωριστεί με άξιους εκπροσώπους των γραμματων καιτων τεχνών της εποχής όπως είναι ο Τούρκος Ναζίμ Χικμέτ.

Η απονομή του βραβείου «Στάλιν» το 1951 και η συνδρομή του στις εκλογές της 4ης Μαρτίου 1973

Ο Νερούδα, από το 1952 έως το 1957, ζει στην πατρίδα του. Στη δεκαετία του 1960, το ΚΚΧ απονέμει στον Νερούδα το μετάλλιο «Ρεκαμπάρεν» (η ανώτατη κομματική διάκριση στη μνήμη του πρωτοπόρου «οδηγητή» της εργατικής τάξης της Χιλής). Μετά τη νίκη της Λαϊκής Ενότητας στέλνεται ως πρέσβης στο Παρίσι. Η χιλιανή κυβέρνηση ζητά από τον ποιητή της να γυρίσει από το Παρίσι, για να βοηθήσει στις εκλογές της 4ης Μάρτη 1973. Αρρωστος, ήδη, επιστρέφει το Γενάρη του 1973.

«Εγώ θα μείνω με τους εργάτες να τραγουδήσω/(…) για των ψαράδων τον ωκεανό,/ για το ψωμί των παιδικών μας αηδονιών,/ και για την αγροτιά και για τ’ αλεύρι μας,/ τη θάλασσα, το ρόδο και το στάχυ,/ τους σπουδαστές, τους ναύτες, τους φαντάρους,/ για όλους τους λαούς σ’ όλους τους τόπους,/ για τη λυτρωτική τη θέληση/ των πορφυρών λαβάρων της αυγής./ Πάλεψε πλάι μου, κι εγώ θα σου χαρίσω τα όπλα όλα της ποίησής μου»…

Πηγή:http://www.koutipandoras.gr/article/151276/ego-tha-meino-me-toys-ergates-na-tragoydiso

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

w

Σύνδεση με %s