O Eρντογάν «διέλυσε» το ευρωπαϊκό τουρκικό προσωπείο

Η πρωτοφανής αντίδραση της τουρκικής κυβέρνησης να «διαλύσει» τους Τούρκους διαδηλωτές στην άγκυρα δεν σκόρπισε μόνο τον θάνατο σε πάρα πολλούς ανθρώπους του κινήματος αλλά έβαλε την σπίθα ώστε να ξεκινήσει εκείνο το διεθνές καραβάνι αντίστασης και αλληλεγγύης που είχαμε να δούμε να απλώνεται από τα γεγονότα στην πλατεία Ταξίμ της Κωνσταντινούπολης. Πλέον μπορεί να πεί κανείς πως όσα αναμένεται να επακολουθήσουν θα πάρουν μορφή χιονοστιβάδας διαλύοντας μια και καλή αυτό που προσπαθούσε να εφαρμόσει ως μοντέλο εξωτερικής πολιτικής  ο πανούργος Αχμέτ Νταβούτογλου ως ο μοναδικής εκφραστής της τούρκικης επεκτατικής πολιτικής με ευρωπαϊκό αέρα.

Γράφει ο ΗοmoMamuinius

Όσοι φώναξαν «Ερντογάν δολοφόνε» αναφορικά με τα γεγονότα των βομβιστικών επιθέσεων απέναντι στους διαδηλωτές της Ειρήνης ξέρουν καλά πως αποκαλύφθηκε το πολύ καλά κρυμμένο μιλιταριστικό και μεσαιωνικό τουρκικό πρότυπο ζωής και κοινωνικής δομής που χρόνια μέσω της οικονομικής ανάπτυξης, της ισότητας των δύο φύλων ,και της κατασκευής της μεσαίας τάξης προσπάθησε να  «καμουφλάρει» ο πρωθυπουργός της Τουρκίας εφαρμόζοντας κατά γράμμα την πολιτική κατεύθυνση μιας εξευρωπαϊσμένης εσωτερικά Τουρκίας με ακόρεστη όμως διάθεση για επέκταση και κυριαρχία ειδικά στην περιοχή του Αιγαίου.

Αυτό το σχέδιο δηλαδή που λίγο πολύ υπαγορεύονταν από τον Αχμέτ Νταβούτογλου στο βιβλίο του το στρατηγικό βάθος της Τουρκίας. Η στρατηγική αυτή εστίαζε σε μια μελλοντικά εξευρωπαϊσμένη τουρκική κοινωνία η οποία θα συνέκλινε με την ιδέα της ευρωπαϊκης ολοκλήρωσης ώστε σταδιακά να προσπαθήσει υϊοθετώντας τρόπον τινά τα στοιχεία εκείνα από την ευρωπαϊκή δυτική κουλτούρα  που θα καθιστούσαν την γείτονα χώρα ισότιμο ευρωπαίο εταίρο.

Δίχως φυσικά να δείχνει την παραμικρή διάθεση να απεμπολήσει εδαφικά και κυριαρχικά δικαιώματα στον χώρο της ενέργειας που θεωρεί ότι της ανήκουν.Όλα τα παραπάνω δεν θα μπορούσε να τα καταφέρει μένοντας προσκολλημένη σε έναν παλαιό τουρκικό ανατολικό απομονωτισμό Κεμαλικού τύπου. Θα έπρεπε να αναπροσαρμόσει εκτός από την εξωτερική της εικόνα και τις βλέψεις της και την εσωτερική δομή, διάρθρωση και οργάνωση.

Κάτι που φυσικά απαιτεί χρόνο διότι έχει να κάνει με μια εκ βαθέων αλλαγή του τρόπου σκέψης αλλά και της συνείδησης των Τούρκων πολιτών που θεωρούν ή θεωρούσαν πως ότι περιβάλλει γεωγραφικά την Τουρκία ανήκει στην ίδια. Μια άποψη βέβαια που επι χρόνια καλλιεργήθηκε στην κοινωνική συνείδηση και εμφυτεύτηκε δια μέσου και της παιδείας εδράζόμενη στην αντίληψη της αναβίωσης της Οθωμανικής αυτοκρατορίας με διαφορετική βεβαίως τακτική.

Την τακτική της συμμαχίας ακόμη και με τον διάβολο προκειμένου να επιτευχθεί το ποθούμενο.Το οποίο κάθε φορά επικοινωνείται στο ευρύ κοινό αρκετά ευέλικτα ώστε οι συμμαχίες και τα αντίπαλα στρατόπεδα να αλλάζουν ανάλογα με τις γεωπολιτικές βλέψεις. Για μια χώρα που θέλει να φέρεται σαν ευρωπαία με φέσι στο κεφάλι, ευρωπαϊκή φορεσιά και κουμπούρια στα χέρια. Αν μετά τα τελευταία αιματηρά γεγονότα το καταφέρει μένει να φανεί.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s