O Συρίγος και όλοι οι άλλοι…

Πάνε δύο χρόνια από τον θάνατο του Φίλιππου Συρίγου. Πολλά μπορούν να ειπωθούν γι’ αυτόν αναφορικά με την πολιτεία και τον βίο του στην δημοσιογραφία. Αυτό στο οποίο πρέπει να δοθεί ιδιαίτερη έμφαση κατά την ταπεινή μου γνώμη είναι να ξαναυπάρξει στην Ελλάδα και αλλού ΑΛΗΘΙΝΗ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΑ που υπηρετεί την κοινωνία και τις ανάγκες της. Για να μην καταντούν οι δημοσιογράφοι, φοβισμένα κακοπληρωμένα ανθρωπάκια β’ διαλογής που περιμένουν να γλύψουν το κόκκαλο λίγης ευτελούς «αξιοπρέπειας» , καθαρίζοντας τα παπούτσια του εκάστοτε «εργοδότη», ενώ ξεχνούν την βασική αποστολή τους. Τον έλεγχο της κάθε εξουσίας προς όφελος των πολλών. Διαφορετικά δεν θα υπήρχε το πούλιτζερ αλλά μόνο μια εγχρήματη και καλογυαλισμένη τιμαριθμική ανταπόδοση για την γνωστή παροχή υπηρεσιών. Όταν μας «κάνεις» τα παίρνεις, ειδάλλως από δω πάνε κι άλλοι…

Γράφει ο ΗοmoMamunius

Έχουν δαρθεί, απειληθεί και εκβιαστεί αρκετοί δημοσιογράφοι που όρθωσαν το ανάστημα τους κατά καιρούς, δίχως να υπολογίζουν με ποιόν έχουν να κάνουν, γιατί θεωρούσαν πως αυτό είναι το καθήκον τους. Η δημοσιοποίηση της δημοσιογραφικής έρευνας. Ο Φίλιππος Συρίγος ήταν ένας από αυτούς. Δημοσιογράφοι της γενιάς του τον χαρακτήριζουν μάγκα που δεν μασάει μπροστά σε τίποτα. Μεταγενέστεροι συνάδελφοι του έχουν να λένε για την πληρότητα και εγκυρότητα του ρεπορτάζ του, αλλά και την αιχμηρή του πένα.

Θυμάμαι ακόμη την φιγούρα του Φίλιππου Συρίγου τότε που κανείς δεν περίμενε-απ’ αυτούς που πολεμούσε λυσσαλέα-να τον δει ζωντανό να δηλώνει παρόν στο νοσοκομείο έπειτα από την άνανδρη ενέδρα που είχαν στήσει εναντίον του με σκοπό να τον σκοτώσουν . Σαν να μην είχε συμβεί τίποτα που δεν μπορούσε να διαχειριστεί. Σαν να μην υποβλήθηκε σε αλλεπάλληλες χειρουργικές επεμβάσεις για να παραμείνει στην ζωή.Να τους νικά  ξανά και δίχως μαλλιά στην γλώσσα να τα βάζει με το ισχυρό επιχειρηματικό λόμπι της χώρας. Με αυτούς που προωθούσαν το ντόπινγκ ενόψει Ολυμπιακών Αγώνων του 2004.Απέναντι στους Ολυμπιακούς Αγώνες στεντόρεια και δυναμικά κι όχι ως φερέφωνο που αναπαράγει non paper.

O Συρίγος δεν τα σήκωνε αυτά. Είχε άποψη και σ’όποιον άρεσε. Τεκμηριωμένα μέχρι κεραίας. Αυτό για κάποιους παπαγάλους ήταν το αδύνατο σημείο του. Η επιθετικότητα απέναντι στο κατεστημένο.Λένε μερικοί πως αν δεν φτιάχνεις καφέδες και δεν κουβαλάς τσιγάρα στα νιάτα σου δεν γίνεσαι καλός δημοσιογράφος. Αν δεν μάθεις από πιο έμπειρους δεν «ψήνεσαι» στην δουλειά. Αν εκείνο, αν το άλλο. Μια στερεοτυπική αντιμετώπιση ενός επαγγέλματος που μόνο σε αρχέτυπα και στερεότυπα δεν αντέχει.

Όποιοι ισχυρίζονται το αντίθετο αρέσκονται απλά να νομίζουν ότι εκφράζουν αντικειμενικές αλήθειες πασπαλίζοντας τες με άφθονο και άκρατο υποκειμενισμό.

Το ζήτημα βέβαια δεν είναι η αλήθεια του καθενός γράφοντος αλλά η
τεκμηρίωση της. Αν τώρα κάποιοι ενοχλούνται, στην δημοσιογραφική  πιάτσα λένε,  πως όσες περισσότερες είναι οι αγωγές τόσο περισσότερα είναι και τα ανδραγαθήματα ενός συντάκτη. Στον Φίλιππο Συρίγο τα δημοσιογραφικά ανδραγαθήματα μπορούν να αποτιμηθούν με πολλούς τρόπους. Με σωματικά τραύματα, απειλές, εκβιασμούς και με εκείνη την δύναμη και το μεγαλείο ψυχής που σου δίνει η αγάπη και η αυταπάρνηση γι’αυτό που υπηρετείς. Ο Συρίγος έσπασε ότι καλούπι υπήρχε γι’αυτό μνημονεύεται την στιγμή που άλλοι μπαίνουν όλο και βαθύτερα σε βολικά καλούπια.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s