Μάκης Ψωμιάδης: Η είδηση ενός θανάτου και η «μυθοπλασία»

Ο Μάκης Ψωμιάδης δεν συμπεριλήφθηκε ποτέ στην λίστα των πλουσιότερων ανθρώπων του περιοδικού Forbes,τουναντίον θεωρούνταν από όλους τους δικαστικούς συντάκτες  και λειτουργούς ως ένας από τους σκιώδεις ανθρώπους της χούντας που απασχόλησαν έντονα όλες τις κυβερνήσεις της μεταπολίτευσης. Αφού ήταν ξεκάθαρα μέρος της διαπλοκής είτε αυτή αφορούσε κύκλωμά λαθρεμπορίου, μαφιόζους  της νύχτας, μυστήριες αγοραπωλησίες ποδοσφαιρικών ανωνύμων εταιριών, ενώ στην κορυφή της λίστας δεσπόζουν τα κατορθώματα του την περίοδο της δικτατορίας που περιλαμβάνουν από βασανισμούς έως και απόκτηση μεριδίων από το μετοχικό ταμείο στρατού τα οποία τον βοήθησαν να γίνει «άρχοντας» της νυχτερινής Αθήνας την δεκαετία του ’90.

Γράφει ο HomoMamunius

Δεν θα μπορούσα να ενστερνιστώ την άποψη αυτών που υποστηρίζουν πως ο νεκρός ανεξαρτήτως των πεπραγμένων του στην ζωή δικαιούται  μια θέση σ’εναν καλύτερο παραδεισένιο κόσμο, είτε πιστεύει στην ύπαρξη του θεού ως μια ανώτερη δύναμη που βλέπει τα πάντα και τιμωρεί αναλογικά με την βαρύτητα του κάθε παραπτώματος είτε όχι.

Ο  Ψωμιάδης ως υιός παπά ακόμη κι αν διαφωνεί με τα παραπάνω, δεν θα το μάθουμε ποτέ. Όπως δεν θα μάθουμε ποιος «νουνεχής»…αρχισυντάκτης της δημόσιας τηλεόρασης που πληρώνουμε όλοι μας, εμπνεύστηκε αντί για την παράθεση της είδησης να κάνει ενα μίνι αφιέρωμα σ’ εναν άνθρωπο από τον οποίο πολλοί αγωνιστές της αντιδικτατορικής πάλης υπέστησαν βαρύτατα βασανιστήρια τα οποία τους «προκάλεσαν» συν τω χρόνω αρκετά μεγάλη ψυχική φθορά.

Συνεπώς εκ των προηγηθέντων είναι δύσκολο να αντιληφθεί κανείς πως ο θάνατος ενός τέτοιου ανθρώπου που κάθε άλλο παρά πρόσφερε(στον πολύπαθο χώρο του επαγγελματικού ποδοσφαίρου ) μετατρέπεται αίφνης σε ένα από πρώτα θέματα του αθλητικού δελτίου, ειδικά από την στιγμή κατά την οποία όλα τα προηγούμενα χρόνια ο Μάκης Ψωμιάδης αναφερόταν για εμπορικό, περιπαικτικό ή οποιοδήποτε άλλο λόγο ως «Aγαπούλας» , «Big Mac» ή συνηθέστερα «Μάκαρος» λόγω κυρίως της σωματοδομής και του αγριωπού παρουσιαστικού του.

Όπως και να’χει ένα είναι το σίγουρο.Δεν θα ξανακαπνίσει το «πούρο» του αμέριμνος στην Βαλαωρίτου όπως συνήθιζε κι αν ο κόσμος γίνεται λίγο καλύτερος αυτό δεν οφείλεται πάντα στο ποιόν του αποθανόντος αλλά στους λόγους για τους οποίους αυτός μνημονεύεται.

 

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s