H δολοφονία του Φιλόπουλου θα θυμίζει πάντα την δυσωδία του ελληνικού αθλητισμού

Εννιά χρόνια συμπληρώθηκαν από την αποφράδα 29η Μαρτίου του 2007, όταν το ραντεβού θανάτου μεταξύ των οπαδών του Ολυμπιακού και του Παναθηναϊκού μετρούσε το πρώτο θύμα. Ο Μιχάλης Φιλόπουλος μαχαιρώθηκε και «πέταξε» ψηλά. Πλέον αντικρύζει την ανήκεστη βλάβη και την νοσηρότητα ενός βίαιου, μαστουρωμένου καλά κλεισμένου σε βαλίτσες εκατομμυρίων ελληνικού ποδοσφαίρου. Δηλαδή μια από τα ίδια. Σαν να μην πέρασε μια μέρα.

Του  HomoMamaunius

Aλήθεια θυμάται κανείς τον Μιχάλη Φιλόπουλο και την μητέρα του που λύγισε από τον πόνο στην κατάθεση της στο δικαστήριο; Την οικογένεια του νεαρού οπαδού που σπαράχτηκε και διαλύθηκε. Αλλά και τόσες άλλες που χωρίς να το γνωρίζουν «θυσίασαν» τα παιδιά τους κάποιο απόγευμα Κυριακής στον βωμό του τυφλού οπαδισμού, της βιαιότητας, των οργανωμένων στρατών των ούνων που  «παρήλαυναν» κάθε φορά που διεξάγονταν  ένα ποδοσφαιρικό γεγονός που λογιζόταν ως ντέρμπι. Ανάμεσα στον Παναθηναϊκό, τον Ολυμπιακό την ΑΕΚ και τον ΠΑΟΚ. Φυσικά υπήρχαν υπάρχουν και θα υπάρχουν οπαδοί που περιφρουρούν τα γήπεδα.

Από την άλλη η αστυνομία δεν πρέπει να εξεπλάγη όταν αντίκρυσε πάσης φύσεως όπλα και ναρκωτικά ανοίγοντας συνδέσμους οργανωμένων οπαδών. Το πρωτάθλημα της Σούπερ Λίγκας διακόπηκε για δύο εβδομάδες, έξι από τους 24 κατηγορούμενους οδηγήθηκαν στην φυλακή. Ο σημερινός πρόεδρος του ερασιτέχνη Ολυμπιακού Μιχάλης Κουντούρης(επίσης φιγουράρει ανάμεσα στους κατηγορούμενους για το σκάνδαλο «Κοριόπολις») ως αρχηγός της θύρας 7 που φέρεται να συμμετείχε στο ραντεβού, δεν υπέστη τις προβλεπόμενες από τον νόμο κυρώσεις.

Το ελληνικό ποδόσφαιρο δεν ξεψύχησε μαστουρωμένο, χειραγωγημένο και «βιασμένο» πολλαπλώς εκείνη την μέρα στην λεωφόρο Λαυρίου. Απλώς κάθε μέρα που περνά ολισθαίνει προς το τίποτα, διότι η μοναδική ελπίδα για εφαρμογή των νόμων και του συντάγματος, η δικαστική εξουσία, δεν υφίσταται.

Ανάμεσα στην εναλλαγή κυβερνήσεων, τα επιχειρηματικά συμφέροντα και τα ατέλειωτα πτώματα της εκμεταλλεύσιμης καύσιμης κοινωνικής ύλης, κοιμάται επίσης μαστουρωμένη, κατευθυνόμενη και μακάρια, με συντροφιά βαλίτσες και καταθέσεις εκατομμυρίων σε εξωτικούς προορισμούς.

Υπενθυμίζοντας σε όλους τους κοινούς θνητούς μιας λεηλατημένης καθημερινότητας πως οι δυνατοί επιβιώνουν πάνω στην ανημπόρια των αδύνατων. Ακόμα  κι αν δεν παράγουν ποτέ τον υλικό και ψυχικό πλούτο που στερούνται όσοι μοχθούν, πιστεύοντας πως ένα καλύτερο αύριο είναι πιο κοντά παρά ποτέ.

Ένα αύριο ανθρωπιάς, Παιδείας και κοινωνικής δικαιοσύνης.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

w

Σύνδεση με %s