Ολυμπιακοί αγώνες: Ντόπα εναντίον φτώχειας

Αναρωτήθηκα χωρίς να το θέλω αν αυτοί οι Ολυμπιακοί αγώνες του Ρίο μπορούν να προσεγγίσουν έστω λίγο τις αξίες του Ολυμπισμού και του ευ αγωνίζεσθαι, όταν όμως έκαναν την εμφάνιση τους τα πρώτα κρούσματα ντόπινγκ από την ελληνική και την κυπριακή αποστολή σε συνδυασμό με την αέναη και αυτοτροφοδοτούμενη εξεγερσιακή διάθεση των «φτωχοδιάβολων» από τις φαβέλες κατάλαβα εγκαίρως ότι βρισκόμαστε στο 2016. Στους Ολυμπιακούς αγώνες της φτώχειας και της ντόπας.

Γράφει ο Ηomomamunius

Kάθε φορά που κάποιος μεγάλος αθλητής του παρελθόντος ανάβει την Ολυμιακή φλόγα για την έναρξη κάποιων Ολυμπιακών αγώνων, είναι σαν να «σβήνουν» οι ελπίδες και τα όνειρα όχι μόνο για καλής ποιότητας θέαμα από την πλευρά των αθλουμένων αλλά και η προσμονή για αξιόπιστα ρεκόρ και επιδόσεις.

Η εμπορευματοποίηση του αθλητισμού στον καπιταλισμό κάνει τους αθλητές είτε μιλάμε για συλλογικό ή ατομικό επίπεδο να συναρτούν το ολυμπιακό ρητό citius altius fortius(πιο γρήγορα, πιο ψηλά, πιο δυνατά) με το πρόσκαιρο κέρδος μιας δοξασμένης και συνάμα μαστουρωμένης από ντόπα ολυμπιακής στιγμής.

Την στιγμή που το δάφνινο στεφάνι κοσμεί το κεφάλι του γεμάτου κλέους δρομέα σ’ενα παρακείμενο εργαστήριο στον έλεγχο αντιντόπινγκ τα υπό έλεγχο δείγματα ανάλογα με την απαγορευμένη ουσία που περιέχεται ή όχι στον κατάλογο των απαγορευμένων ουσιών, κρίνουν τα παρατεταμένα χειροκροτήματα και τα φλάς των φωτογράφων.

Τα αυριανά φύλλα έντυπων και ηλεκτρονικών μέσων θα γράφουν για ανείπωτους και ανεπανάληπτους θριάμβους.Σε ποιους αξίζουν άραγε;

Στους συμμετέχοντες ή στο αποσβολωμένο κοινό;Τι συμβολίζουν οι Ολυμπιακοί αγώνες του Ρίο όταν οι αθλητές της βραζιλιάνικής ολυμπιακής ομάδας δεν υφίστανται τον καθιερωμένο έλεγχο ντόπινγκ;

Από την έναρξη των Ολυμπιακών αγώνων της Βραζιλίας ξεχωρίζω την ομάδα των προσφύγων όσο κι αν φαίνεται μια εξαιρετικά εναλλακτική επιλογή.

Τα ρεκόρ και οι επιδόσεις των υπόλοιπων ομάδων και αθλητών ελπίζω απλά να μην κριθούν σε κάποια αρμόδια αρχή για το ντοπινγκ, σε κάποια κλειστή αίθουσα δικαστηρίου, ή στην χειρότερη περίπτωση σε κάποιο εργαστήριο ελέγχου απαγορευμένων ουσιών.

Ενα είναι σίγουρο πάντως.Το επικοινωνιακό χαρτί της μετά Ρούσεφ κυβέρνησης με τους περίλαμπρους Ολυμπιακούς αγώνες, δεν θαμπώνει ούτε καλλωπίζει την ανέχεια και την οικονομική εξαθλίωση των κατοίκων που μένουν στα παραπήγματα.

Ο δρόμος της διαμαρτυρίας και της συνεχούς πάλης για δικαιώματα και ελευθερίες το καταδεικνύει απόλυτα.

 

 

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s